นวัตกรรมเกี่ยวกับสินค้าและบริการที่น่าจับตามอง

ปัจจุบันเป็นยุคของเทคโนโลยีที่ไร้พรมแดน ทำให้มนุษย์สามารถติดต่อสื่อสารกันได้อย่างกว้างขวางผ่านสื่ออินเตอร์เน็ต ซึ่งแนวโน้มในการใช้งานสื่ออินเตอร์เน็ตมีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง เพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ใช้ในด้านต่างๆ อินเตอร์เน็ตถือว่าเป็นสารสนเทศที่เปิดกว้างสำหรับบุคคลทั่วไป เป็นการสื่อสารที่ไม่มีขอบเขต ประโยชน์ของอินเตอร์เน็ตนอกจากจะมีประโยชน์ทางด้านการใช้งานเพื่อการศึกษา และด้านธุรกิจแล้ว อินเตอร์เน็ตยังมีประโยชน์ในด้านการใช้งานเพื่อความบันเทิงโดยผู้ใช้งานสามารถหาความบันเทิงได้อย่างไม่จำกัดผ่านเครือข่ายนี้ ความบันเทิงรูปแบบหนึ่งที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากคือการเล่นเกม

เด็กเล่นเกมคอมพิวเตอร์มากเกินไปจนกลายเป็นติด เป็นเป็นอันตรายต่อการพัฒนาจิตใจของเด็ก อาจเป็นข้อสงสัยสำหรับผู้ปกครองในเรื่อง การใช้เวลามากเกินไปการ เล่น วิดีโอเกม เล่นเกมส์คอมพิวเตอร์ ทำร้ายลูกหรือไม่ คำตอบคือใช่ เล่นเกมมากเกินไปอาจมีผลกระทบต่อเด็ก และเด็กที่ใช้เวลามากเกินไปที่คอมพิวเตอร์จะหายไปจากกิจกรรมอื่นๆ ที่เป็นพื้นฐานการพัฒนาทางปัญญา, อารมณ์และสังคม เพราะเสียเวลาที่ใช้ในกับหน้าจออิเลคทรอนิคส์เกมคอมพิวเตอร์

เด็กๆที่มักเล่นวิดีโอเกมเพียงอย่างเดียวและใช้เวลามากเกินไปใช้เวลาอยู่คนเดียวอาจทำให้เกิดการแยกทางสังคมเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วง เรื่องนี้จึงเป็นสิ่งสำคัญที่จะต้องพิจารณาเวลาที่เด็กของท่านใช้เวลาใน ด้านหน้าของ หน้าจออิเล็กทรอนิกส์รวมทั้งทีวี, คอมพิวเตอร์, เครื่องเล่นวิดีโอและจอภาพยนตร์ นิสัยที่ไม่ดีบางอย่าง จะค่อยๆฝังในจิตใจของเด็กๆ และมันจะเป็นเรื่องยากมากขึ้นที่จะเปลี่ยนให้คืนโดยเร็ว เช่นนิสัย เริ่มกร้าวร้าว นิสัยเอาแต่ใจ ไม่พูดไม่จากับคนอื่น หรือแม้แต่กับพ่อแม่เอง จากผลการวิจัยจากหลายประเทศ หลายกลุ่ม ได้ผลสรุปว่า เด็กที่เล่นเกมประเภทการใช้ความรุนแรงบ่อยๆ มีความเสี่ยงจะทำให้เด็กมีพฤติกรรมก้าวร้าวที่เพิ่มขึ้น นอกจากนี้เกมบางเกมส่งเสริมอคติทางเพศและ พฤติกรรมทางเพศที่ขาดความรับผิดชอบ จนบางประเทศห้ามจำหน่ายเกมบางเกมที่เป็นประเภทนี้ แต่วิดีโอเกมและคอมพิวเตอร์ทั้งหมดที่มีอยู่ ไม่ได้เป็นสิ่งที่ไม่ดีทั้งหมด เกมที่มีคุณภาพให้เด็กมีโอกาสที่จะฝึกการแก้ปัญหาและทักษะตรรกะ ของพวกเขาช่วยปรับทักษะ การชี้นำสนับสนุนให้ความสนใจในเทคโนโลยี สารสนเทศจึงเป็นเรื่องสำคัญต่อพ่อแม่ ถ้าหากท่าน ทางออกที่ดีสำหรับเด็กติดเกมส์คือ จำกัดการเล่นเกมคอมพิวเตอร์หรือวิดีโอเกมส์ บางประเภท และเลือกประเภทของเกมส์ให้เหมาะสม และจำกัดเวลาในการเล่นแต่ละ วัน คือพ่อแม่หรือผู้ปรกครองจะต้องเป็นผู้บริโภคที่ชาญฉลาด และเลือกประเภทของเกมสำหรับเด็กให้ถูกต้อง

สาเหตุของการติดเกม
– การเลี้ยงดูในครอบครัว: มักจะพบเด็กติดเกมได้บ่อยในครอบครัวที่เลี้ยงเด็กโดยไม่เคยฝึกให้เด็กมีวินัย ในตัวเอง ขาดกฎระเบียบ กติกาในบ้าน ตามใจเด็ก ครอบครัวมีลักษณะที่สมาชิก ในครอบครัวต่างคนต่างอยู่ ไม่มีกิจกรรมที่สนุกสนานให้เด็กทา หรือไม่มีกิจกรรมที่สมาชิกทุกคนทำร่วมกัน ทำให้เด็กเกิดความเหงา ความเบื่อหน่าย เด็กจึงต้องหากิจกรรมอื่น ทำเพื่อให้ตัวเองสนุก ซึ่งก็หนีไม่พ้นการเล่น เกม พ่อแม่อาจไม่มีเวลาควบคมุเด็ก หรือมองไม่เห็นความ จำเป็นที่จะต้องจำกัดเวลาในการเล่นเกมของเด็กในช่วงแรก พ่อแม่อาจรู้สึกพอใจที่เห็นเด็กเล่นเกม เงียบๆคนเดียวได้โดยไม่มารบกวนตัวเอง ให้ตนมีเวลาส่วนตัว มากขึ้น พูดง่ายๆคือใช้เกมเสมือนเป็นพี่เลี้ยงดูแลเด็กแทนตน – สังคมที่เปลียนแปลงไป: สังคมยุคไฮเทคที่มีเครื่องมือที่มีพลังในการเร้าความตื่นเต้นให้เกิดขึ้นในตัวเด็ก อย่างมหาศาล สังคมวัตถุนิยม สังคมที่ขาดแคลนกิจกรรม หรือสถานที่ที่เด็กจะได้ใช้ประโยชน์หรือเรียนรู้ โดยได้รับความสนุกสนานเพลิดเพลินไปด้วย เหล่านี้เป็นแรงผลักดันให้เด็กหันไปใช้การเล่นเกมเป็น ทางออก
– ปัจจัยในตัวเด็กเอง: เด็กบางกลุ่มอาจมีความเสี่ยงต่อการติดเกมมากกว่าเด็กทัว่ ไป เช่น เด็กที่เป็นโรคสมาธิสั้น (ADHD) เด็กที่มีปัญหาอารมณ์ ซึมเศร้า หรือวิตกกังวล เด็กที่ ขาดทักษะทางสังคม เข้ากับเพื่อนไม่ได้ เด็กที่มีปัญหาการเรียน เด็กที่มีความรู้สึกมีคุณค่าในตัวเองต่า (low self-esteem) เป็นต้น

วิธีป้องกันเด็กติดเกม
– คุยกับเด็กเพื่อกำหนดกติกากันล่วงหน้าก่อนจะซื้อเกม หรืออนุญาตให้เด็กเล่นว่า เด็กสามารถเล่นเกมได้ ในวันใดบ้าง วันใดเล่นไม่ได้ เล่นได้ครัง้ ละไม่เกินกี่ชัว่ โมง ตั้งแต่เวลาใดถึงเวลาใด ก่อนจะเล่นต้อง รับผิดชอบ ทาอะไรให้เสร็จเรียบร้อยก่อนบ้าง หากเด็กไม่รักษากติกา เช่น เล่นเกินเวลา ไม่ทาการบ้านให้ เสร็จก่อน ฯลฯ เด็กจะถูกทำโทษอย่างไร แนะนาให้ใช้วิธีริบเกม หรือตัดสิทธิการเล่นเป็นเวลาระยะหนึ่งหากเด็กไม่ทำตาม กติกาที่ตกลง)
– วางตำแหน่งคอมพิวเตอร์หรือเครื่องเล่นเกมในสถานที่ที่เป็นที่โล่ง มีคนเดินผ่านไปผ่านมาบ่อยๆ ไม่ควรตั้งไว้ในห้องนอนหรือห้องที่ปิดมิดชิด เพื่อที่ผู้ปกครองจะได้ติดตามเฝ้าดูได้ เป็นการป้องกันมิให้เด็กเก็บตัว แอบเล่นคนเดียวในห้อง หรือแอบเล่นทั้งคืน
– วางนาฬิกาขนาดใหญ่ไว้หน้าเครื่อง หรือในตาแหน่งที่เด็กสามารถมองเห็นได้ชัดเจน
– ให้คำชมแก่เด็กเมื่อเด็กสามารถรักษาเวลาการเล่น ควบคุมตัวเองไม่ให้เล่นเลยเวลาที่กำหนดได้
– เอาจริง เด็ดขาดหากเด็กไม่รักษากติกา เช่น ริบเกมโดยไม่ใจอ่อน, ตั้งรหัสคอมพิวเตอร์
– ส่งเสริม จัดหากิจกรรมที่สนุกสนานอย่างอื่น ที่สนุกพอๆหรือมากกว่าการเล่นเกม ให้เด็กทำ หรือมีกิจกรรมที่ทำร่วมกันในครอบครัว หลีกเลี่ยงการใช้เกมเป็นเสมือนพี่เลี้ยงเด็ก เพื่อที่พ่อแม่จะได้มีเวลาส่วนตัวไปทา อย่างอื่น
– สอนให้เด็กรู้จักการแบ่งเวลา รู้จักใช้เวลาอย่างเหมาะสม

แผ่นดินไหว เป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติที่เกิดจากการสั่นสะเทือนของพื้นดิน อันเนื่องมาจากการปลดปล่อยพลังงานเพื่อระบายความเครียดที่สะสมไว้ภายในโลกออกมาอย่างฉับพลันเพื่อปรับสมดุลย์ของเปลือกโลกให้คงที่ ซึ่งมีทฤษฎีกลไกการเกิดแผ่นดินไหวอันเป็นที่ยอมรับกันในปัจจุบัน 2 ทฤษฎี คือทฤษฎีที่ว่าด้วยการขยายตัวของเปลือกโลก อันเชื่อว่าแผ่นดินไหวเกิดจากการที่เปลือกโลกเกิดการคดโค้งโก่งงออย่างฉับพลัน และเมื่อวัตถุขาดออกจากกันจึงปลดปล่อยพลังงานออกมาในรูปคลื่นแผ่นดินไหว และทฤษฎีที่ว่าด้วยการคืนตัวของวัตถุเชื่อว่าแผ่นดินไหวเกิดจากการสั่นสะเทือนอันเป็นเหตุผลมาจากการเคลื่อนตัวของรอยเลื่อน ดังนั้นเมื่อเกิดการเคลื่อนที่ถึงจุดหนึ่งวัตถุจึงขาดออกจากกัน และเสียรูปอย่างมากพร้อมกับการปลดปล่อยพลังงานออกมา และหลังจากนั้นวัตถุก็คืนตัวกลับสู่รูปเดิม

ภัยแผ่นดินไหวยังคงเป็นภัยธรรมชาติที่ยังไม่สามารถพยากรณ์ได้อย่างแม่นยำ ทั้งเรื่องตำแหน่ง ขนาด และเวลาเกิด ด้วยเทคโนโลยีและอุปกรณ์เครื่องมือตรวจวัดที่มีอยู่ในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์ ได้มีความพยายามอย่างยิ่งในการศึกษาวิเคราะห์ถึงคุณลักษณะต่างๆของบริเวณแหล่งกำเนิดแผ่นดินไหวเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการพยากรณ์แผ่นดินไหว เป็นปรากฎการณ์ทางธรรมชาติที่ก่อให้เกิดความเสียหายร้ายแรงต่อชีวิตและทรัพย์สินของมนุษย์ได้เป็นบริเวณกว้าง เชื่อกันว่าทุกประเทศได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหว ไม่ว่าทางตรงหรือทางอ้อม ปัจจุบันพบว่ามีความพยายามอย่างมากในหลายประเทศ ซึ่งได้รับอันตรายจากแผ่นดินไหว ศึกษา และทำความเข้าใจถึงกลไกของการเกิดแผ่นดินไหว เพื่อการพยากรณ์แผ่นดินไหว และทำนายเหตุการณ์ แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จ

ผลกระทบจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวนั้นมีทั้งทางตรงและทางอ้อม เช่น ทำให้เกิดพื้นดินแตกแยก ภูเขาไฟระเบิด อาคารสิ่งก่อสร้างพังทลาย ไฟไหม้ แก๊สรั่ว ท่อระบายน้ำและท่อประปาแตก คลื่นสึนามิ แผ่นดินถล่ม เส้นทางการคมนาคมเสียหายและถูกตัดขาด ถนนและทางรถไฟบิดเบี้ยวโค้งงอ เกิดโรคระบาด ปัญหาด้านสุขภาพจิตของผู้ประสบภัย ความสูญเสียในชีวิตและทรัพย์สิน รวมไปถึงเกิดผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจ เช่น การสื่อสารขัดข้อง ขาดช่วง ระบบคอมพิวเตอร์ขัดข้อง ส่งผลต่อการลงทุน การประกันภัย ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับขนาดของแผ่นดินไหวว่ามากน้อยแค่ไหน และต้องดูจุดกำเนิดว่าอยู่บริเวณใด เนื่องจากถึงแม้แผ่นดินไหวขนาดใหญ่มาก แต่ถ้าอยู่ไกล ความสั่นสะเทือนของคลื่นที่มาถึงสิ่งปลูกสร้างก็จะเบาลงมาก หากขนาดปานกลางแต่จุดกำเนิดใกล้กับอาคารก็จะทำให้เกิดความเสียหายในระดับรุนแรงได้

ภัยแล้งในประเทศไทยส่วนใหญ่มีผลกระทบต่อการเกษตรกรรม โดยเป็นภัยแล้งที่เกิดจากขาดฝนหรือฝนแล้งในช่วงฤดูฝนและเกิดฝนทิ้งช่วงในเดือนมิถุนายนต่อเนื่องเดือนกรกฎาคม พื้นที่ที่ได้รับผลกระทบจากภัยแล้งมาก ได้แก่ บริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง เพราะเป็นบริเวณที่อิทธิพลของมรสุมตะวันตกเฉียงใต้เข้าไปไม่ถึง และถ้าปีใดไม่มีพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนผ่านในแนวดังกล่าวแล้วจะก่อให้เกิดภัยแล้งรุนแรงมากขึ้น นอกจากพื้นที่ดังกล่าวแล้ว ยังมีพื้นที่อื่นๆที่มักจะประสบปัญหาภัยแล้งเป็นประจำอีก เนื่องจากประเทศไทยเป็นประเทศที่ประชาชนประกอบอาชีพเกษตรกรรมเป็นส่วนใหญ่ ภัยแล้งจึงส่งผลเสียหายต่อกิจกรรมทางการเกษตร เช่น พื้นดินขาดความชุ่มชื้น พืชขาดน้ำ พืชชะงักการเจริญเติบโต ผลผลิตที่ได้มีคุณภาพต่ำ รวมถึงปริมาณลดลง ส่วนใหญ่ภัยแล้งที่มีผลต่อการเกษตร มักเกิดในฤดูฝนที่มีฝนทิ้งช่วงเป็นเวลานาน

สาเหตุของการเกิดภัยแล้ง

1. เนื่องจากสภาวะอากาศในฤดูร้อนที่ร้อนมากกว่าปกติ
2. เนื่องจากการพัดพาของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้
3. ความผิดปกติของตำแหน่งร่องมรสุม ทำให้ฝนตกในพื้นที่ไม่ต่อเนื่อง
4. ความผิดปกติ เนื่องจากพายุหมุนเขตร้อนเคลื่อนที่ผ่านประเทศไทยน้อยกว่าปกติ
5. การเปลี่ยนแปลงความสมดุลของพลังงานที่ได้รับจากดวงอาทิตย์
6. ผลกระทบจากปรากฏการณ์ภาวะเรือนกระจก เนื่องจากส่วนผสมของบรรยากาศ
7. การพัฒนาด้านอุตสาหกรรมต่างๆ
8. การตัดไม้ทำลายป่า ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสภาพแวดล้อมอันเป็นอีกสาเหตุหนึ่ง

การป้องกันและแก้ไขปัญหาภัยแล้ง

1.จัดการวางแผนการใช้น้ำที่ดี เช่น ในช่วงฤดูฝนตก ควรเตรียมภาชนะ บ่อ หรืออ่างเก็บน้ำเพื่อรวบรวมน้ำฝนไว้ใช้ในยามขาดแคลน
2.การสำรวจน้ำใต้ดินมาใช้ เป็นการจัดหาน้ำมาใช้ที่ดีวิธีหนึ่งการสำรวจและขุดเจาะน้ำใต้ดิน
3.การนำน้ำมาใช้หมุนเวียน เป็นวิธีการนำน้ำที่ใช้แล้วหมุนเวียนกลับมาใช้ใหม่ โดยผ่านกระบวนการปรับปรุงคุณภาพน้ำ
4.การแปรสภาพน้ำทะเลเป็นน้ำจืด วิธีนี้เป็นวิธีการแก้ปัญหาการขาดแคลนน้ำจืดในเขตภูมิอากาศแห้งแล้งติดชายฝั่งทะเล ซึ่งทำได้โดยการใช้วิธีการกลั่น
5. การทำฝนเทียม มีวิธีการแก้ไขปัญหาในการขาดแคลนน้ำจืด ที่ได้ผลดีวิธีหนึ่งโดยใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาช่วย

อีโบลา กำลังเป็นที่จับตามองของแพทย์ทั่วโลก เนื่องจากมีรายงานการระบาดหนักในปีนี้ และได้คร่าชีวิตผู้ป่วยชาวแอฟริกันไปหลายร้อยราย เชื้ออีโบลาไวรัสเป็นไวรัสอันตรายที่ติดต่อในคนและในสัตว์และอาจทำให้ผู้ติดเชื้อนั้นเสียชีวิต โดยมีอัตราการเสียชีวิตสูงถึง 60-90% ในปัจจุบันก็ยังไม่มีทางรักษาและยังไม่มีวัคซีนป้องกัน ก่อนหน้านี้มีรายงานการระบาดเฉพาะในทวีปแอฟริกา ล่าสุดได้มีรายงานการระบาดหนักเกิดที่ไลบีเรีย, กีเนียและเซียราลีโอน ซึ่งเป็นประเทศที่อยู่บริเวณตะวันตกของทวีปแอฟริกา

การระบาดของเชื้อไวรัสอีโบลาหรือโรคไข้เลือดอีโบลา มีลักษณะแพร่เชื้อจากคนสู่คนผ่านทางการรับหรือสัมผัสของเหลวจากร่างกายผู้ติดเชื้อ ไม่ว่าจะเป็นเลือด น้ำลาย น้ำมูก เหงื่อ สารคัดหลั่งต่างๆ ตลอดจนเชื้ออสุจิ อย่างไรก็ดี ดังในข่าวที่มีการเตือนให้เฝ้าระวังผู้โดยสารที่เดินทางร่วมเครื่องบินกับผู้ป่วยไปนั้น ก็ยังถือได้ว่ามีโอกาสติดเชื้อต่ำ เนื่องจากเชื้ออีโบลาไม่ติดต่อกันทางอากาศที่หายใจร่วมกัน ในปัจจุบัน ยังคงไม่พบว่ามีผู้ป่วยติดเชื้ออีโบลาในประเทศไทย และโอกาสที่เชื้อจะเข้ามาระบาดในเอเชียนั้นมีต่ำ เพราะผู้ป่วยที่ติดเชื้อแล้วมักอยู่ในสภาพร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะเดินทางได้ การแพร่ระบาดข้ามทวีปจึงเกิดขึ้นได้น้อย

การป้องกันการติดเชื้อไวรัสอีโบลา Ebola

– หลีกเลี่ยงการท่องเที่ยวยังพื้นที่ที่มีการระบาดของเชื้อ ก่อนจะไปเที่ยวให้ตรวจสอบพื้นที่ระบาดก่อนท่องเที่ยว
– ล้างมือให้สะอาดบ่อยๆโดยใช้น้ำเปลา และสบู่ หรือใช้แอลกอฮอลล์สำหรับล้างมือหากไม่มีน้ำหรือสบู่
– ไม่มีเพศสัมพันธ์กับคนในพื้นที่เสี่ยงต่อการติดโรค
– หลีกเลี่ยงการสัมผัสผู้ป่วย
– ผักและผลไม้ต้องล้างให้สะอาด
– หลีกเลี่ยงเนื้อสัตว์ป่าอาหารป่า
– หลีกเลี่ยงการสัมผัสสารคัดหลั่งเช่น น้ำเหลือง เลือด น้ำลาย น้ำจากช่องคลอด น้ำเชื้อของผู้ป่วย
– หลีกเลี่ยงของประจำตัวของผู้ป่วยเช่น เสื้อผ้า ผ้าคลุมเตียง เข็ม อุปกรณ์ทางการแพทย์ เพราะอาจจะมีเชื้อปนเปื้อน
– สำหรับเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์จะต้องสวมถุงมือ หน้ากากอนามัย เส้ือคลุ่ม แว่นตาเมื่อต้องดูแลผู้ป่วย
– ศพของผู้เสียชีวิตยังสามารถแพร่เชื้อได้ต้องให้ความระมัดระวังเป็นพิเศษ
– ไม่นอนในโรงพยาบาลที่มีคนป่วยด้วยโรคอีโบลา
– หากอยู่ในแหล่งระบาดจะต้องเฝ้าดูอาการอีก 21 วัน

อินเทอร์เน็ตเป็นเครื่องมือที่สำคัญในหลายด้านไม่ว่าจะเป็นด้านกิจการงานต่างๆ ด้านการศึกษาหาความรู้ รวมถึงด้านการหาความสุขสนุกสนานก็สามารถทำได้ผ่านอินเทอร์เน็ต จากการที่อินเทอร์เน็ตช่วยอำนวยความสะดวกให้กับผู้คนทั่วโลกทำให้มีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตเพิ่มมากขึ้นอย่างต่อเนื่องอินเทอร์เน็ตก็อาจจะเปรียบได้กับเหรียญที่มีสองด้าน คือ ด้านหนึ่งหากใช้อินเทอร์เน็ตไปในทางที่ถูกต้องเหมาะสมก็เป็นไปได้อย่างยิ่งว่าจะได้รับประโยชน์จากการใช้อินเทอร์เน็ตได้มากมายมหาศาล อีกด้านหนึ่งในทางตรงกันข้ามหากใช้ไปในทางที่ไม่ถูกต้องเหมาะสมก็อาจจะเกิดโทษโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเยาวชนและคนวัยรุ่นที่อาจจะยังมีวุฒิภาวะไม่มากพอที่จะคัดกรองและควบคุมการใช้อินเทอร์เน็ตของตนจนทำให้เป็นโรค ติดอินเทอร์เน็ต

นอกจากอาการของโรคติดอินเทอร์เน็ตแล้วอาจมีความเสี่ยงและภัยอันตรายต่างๆ จากอินเทอร์เน็ตที่ควรมีมาตรการในการป้องกันและระมัดระวังภัยต่างๆ โดยศูนย์ออนไลน์เพื่อการป้องกันการแสวงหาผลประโยชน์จากเด็ก (ChildExploitation and Online Protection Center)เปิดเผยว่าอินเทอร์เน็ตเป็นสื่อที่มีความเสี่ยงสูงสำหรับเด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะจึงควรมีนโยบายในการป้องกันให้มีความเสี่ยงที่จะเกิดภัยอันตรายกับเด็กให้น้อยที่สุด พ่อแม่ผู้ปกครองควรจะต้องระมัดระวังและตระหนักถึงอันตรายและภัยร้ายแอบแฝงต่างๆ จากอินเทอร์เน็ตและทำให้อินเทอร์เน็ตมีความปลอดภัยมากที่สุดสำหรับเด็ก โดยมีรายงานการสำรวจจาก “ออฟคอม (Ofcom)”ซึ่งหน่วยงานที่กำกับดูแลด้านโทรคมนาคมของอังกฤษว่า ร้อยละ 80 ของเด็กที่มีอายุระหว่าง 5 – 7 ปี ใช้อินเทอร์เน็ต และร้อยละ 94 ของเด็กที่อายุระหว่าง 9 – 11 ปี ใช้อินเทอร์เน็ตนับว่ามีความเสี่ยงสูงที่จะก่อให้เกิดอาการเสพติดอินเทอร์เน็ต นอกจากนี้พ่อแม่ผู้ปกครองร้อยละ 25 ระบุว่า มีความกังวลกับการท่องอินเทอร์เน็ตของเด็กเยาวชนทั้งหลายว่าจะเข้าถึงเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมและถูกหลอกลวงจากการสนทนาผ่านอินเทอร์เน็ตกับคนแปลกหน้า

ภัยต่างๆ จากอินเทอร์เน็ตสามารถก่อให้เกิดอันตรายต่อเด็กและเยาวชนที่ยังไม่สามารถตัดสินใจเองได้ว่าสิ่งใดถูกหรือสิ่งใดผิด สิ่งไหนควรทำหรือสิ่งไหนไม่ควรทำ และมองข้ามถึงอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้นจากอินเทอร์เน็ต

แนวทางการแก้ปัญหาและป้องกันการใช้งานอินเทอร์เน็ตอย่างไม่เหมาะสม
มีผู้แสดงทัศนะว่าในปัจจุบันนี้วัยรุ่นไทยมักจะใช้อินเทอร์เน็ตไปเพื่อความบันเทิงที่ไม่มีสารประโยชน์มากนักที่นิยมมากก็เห็นจะเป็นการเข้าห้องสนทนาChat room และหัวข้อสนทนาที่พบกันโดยทั่วไปมักเป็นเพียงการพูดคุยหยอกล้อสนุกสนานสาเหตุหนึ่งอาจเป็นเพราะข้อจากัดด้านภาษาจึงทาให้เด็กไทยไม่รู้สึกสนุกที่จะสืบค้นหาความรู้จากเว็บไซต์ต่างๆที่มีอยู่มากมายเนื่องจากเว็บไซต์เหล่านั้นส่วนใหญ่เป็นภาษาอังกฤษดังนั้นทางออกของปัญหานี้คือจะต้องมีการส่งเสริมให้มีการสร้างเว็บไซต์ภาษาไทยที่มีสารประโยชน์ซึ่งจะช่วยให้การเรียนรู้เป็นเรื่องสนุกด้วยก็จะสามารถช่วยลดปัญหาการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างไม่เหมาะสมให้ลดน้อยลงไปได้

ส่วนกรณีของการล่อลวงโดยใช้อินเทอร์เน็ตเป็นสื่อนั้นคงต้องอาศัยพ่อแม่ผู้ปกครองและครู-อาจารย์ต้องช่วยกันอบรมดูแลให้เด็กและเยาวชนตระหนักถึงภัยร้ายที่อาจจะเกิดขึ้นได้และไม่ตกเป็นเหยื่อของผู้มีเจตนาร้ายโดยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์
1. แนวทาง4 ประการสาหรับผู้ปกครองของเยาวชน
1. ต้องเรียนรู้ที่จะร่วมเล่นอินเทอร์เน็ตด้วยกันกับบุตรหลานเพื่อศึกษาการใช้อินเทอร์เน็ตของพวกเขาว่าสนใจไปในทางใดและเรื่องใด(อย่ากลัวที่จะเรียนรู้เพราะไม่มีใครแก่เกินเรียน)
2. สอนให้บุตรหลานได้รู้จักศิลปะป้องกันตัว7 ประการจากภัยร้ายบนอินเทอร์เน็ต
3. พูดคุยทาความเข้าใจกับบุตรหลานเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ตของเขาเช่นเวลาที่ใช้จานวนชั่วโมงที่ใช้ประเภทของเว็บไซต์และกิจกรรมทางอินเทอร์เน็ตที่เข้าร่วมได้
4. วางเครื่องคอมพิวเตอร์สาหรับการต่อเชื่อมอินเทอร์เน็ตไว้ในที่เปิดเผยทุกคนมีส่วนร่วมได้เช่นห้องนั่งเล่นห้องรับแขกอย่าวางในที่รโหฐานเช่นห้องนอนหรือห้องส่วนตัวของพวกเขา

เมื่อโลกอินเตอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทในชีวิตมากขึ้น ภัยร้ายก็มาเยือนถึงตัวได้แบบไม่เว้นวัน นำเสนอเทคนิคป้องกันภัยคุกคามออนไลน์ ที่ใครก็ทำได้ มาให้รับทราบกัน ดังนี้

1. ตั้งสติก่อนเปิดเครื่อง ก่อนเปิดเครื่องคอมพิวเตอร์ ให้รู้ตัวเสมอว่าเราอยู่ที่ไหน ที่บ้าน ที่ทำงาน หรือที่สาธารณะ และระมัดระวังการใช้งานคอมพิวเตอร์ ตั้งแต่เริ่มเปิดเครื่อง คือก่อน Login เข้าใช้งานคอมพิวเตอร์ ต้องมั่นใจว่าไม่มีใครแอบดู Password ของเราได้ เมื่อไม่ได้อยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ ควรล็อคหน้าจอให้อยู่ในสถานะที่ต้องใส่ค่า Login ป้องกันไม่ให้ผู้อื่นเข้าใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ของเราได้อย่างสะดวก อย่าประมาทในการใช้งานอินเตอร์เน็ต ตระหนักไว้ว่าข้อมูลความลับและความเป็นส่วนตัวของเราอาจถูกเปิดเผยได้เสมอใน โลกออนไลน์ แม้เราจะระมัดระวังมากเพียงใดก็ตาม
2. กำหนด Password ที่ยากแก่การคาดเดา ควรมีความยาวไม่ต่ำกว่า 8 ตัวอักษร และใช้อักขระพิเศษ ไม่ตรงกับความหมายในพจนานุกรม เพื่อให้เดาได้ยากมากขึ้น และการใช้งานอินเตอร์เน็ตทั่วไป เช่น การ Login ระบบ e-mail , ระบบสนทนาออนไลน์ (chat) ระบบเว็บไซต์ที่เราเป็นสมาชิกอยู่ ทางที่ดีควรใช้ password ที่ต่างกันบ้างพอให้จำได้ หรือมีเครื่องมือช่วยจำ password เข้ามาช่วย
3. สังเกตขณะเปิดเครื่อง ว่ามีโปรแกรมไม่พึงประสงค์รันมาพร้อมๆ กับการเปิดเครื่องหรือไม่ ถ้าดูไม่ทัน ให้สังเกตระยะเวลาบูตเครื่อง หากนานผิดปกติ อาจเป็นไปได้ว่าเครื่องคอมพิวเตอร์ติดปัญหาจากไวรัส หรืออื่นๆได้
4. หมั่นตรวจสอบและอัพเดต OS หรือซอฟต์แวร์ที่ใช้ ให้เป็นเวอร์ชั่นปัจจุบัน โดยเฉพาะโปรแกรมป้องกันภัยในเครื่อง และควรใช้ระบบปฏิบัติการและซอฟต์แวร์ที่มีลิขสิทธิ์ถูกต้องตามกฏหมาย นอกจากนี้ควรอัพเดตอินเตอร์เน็ตบราวเซอร์ ให้ทันสมัยอยู่เสมอ เนื่องจาก Application Software สมัยใหม่มักพึ่งพาอินเตอร์เน็ตบราวเซอร์ ก่อให้เกิดช่องโหว่ใหม่ๆ ให้ภัยคุกคามเจาะผ่านบราวเซอร์ สร้างปัญหาให้เราได้
5. ไม่ลงซอฟต์แวร์มากเกินจำเป็น จนเกินศักยภาพการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ ซอฟต์แวร์ที่จำเป็นต้องลงในเครื่องคอมพิวเตอร์ ได้แก่
– อินเตอร์เน็ตบราวเซอร์ เพื่อใช้เปิดเว็บไซต์ต่างๆ
– E-mail เพื่อใช้รับส่งข้อมูลและติดต่อสื่อสาร
– โปรแกรมสำหรับงานด้านเอกสาร, โปรแกรมตกแต่งภาพ เสียง วิดีโอ
– โปรแกรมป้องกันไวรัสคอมพิวเตอร์
หากจำเป็นต้องใช้โปรแกรมอื่น ควรพิจารณาใช้โปรแกรมที่ผ่าน Web Application เช่น Chat, VoIP เป็นต้น หรือบันทึกโปรแกรมลงบน Thumb Drive เพื่อรันจากภายนอกเครื่องคอมพิวเตอร์
6. ไม่ควรเข้าเว็บไซต์เสี่ยงภัย เว็บไซต์ประเภทนี้ ได้แก่
– เว็บไซต์ลามกอนาจาร
– เว็บไซต์การพนัน
เว็บไซต์ที่มีหัวเรื่อง “Free” แม้กระทั่ง Free Wi-Fi ที่เราคิดว่าได้เล่นอินเตอร์เน็ตฟรี แต่อาจเป็นแผนของ Hacker ให้เรามาใช้ระบบ Wi-Fi ก็เป็นได้ ให้คิดเสมอว่า “ไม่มีของฟรีในโลก” หากมีการให้ฟรีก็ต้องของต่างตอบแทน เช่น โฆษณาแฝง เป็นต้น
7. สังเกตความปลอดภัยของเว็บไซต์ที่ให้บริการธุรกรรมออนไลน์ เว็บไซต์
8. ไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวลงบนเว็บ Social Network ชื่อที่ใช้ควรเป็นชื่อเล่นหรือฉายาที่กลุ่มเพื่อนรู้จัก
9. ศึกษาถึงข้อกฎหมายเกี่ยวกับการใช้สื่ออินเตอร์เน็ต ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการ กระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ ฯ โดยมีหลักการง่ายๆ ที่จะช่วยให้สังคมออนไลน์สงบสุข คือ ให้คิดถึงใจเขาใจเรา  หากเราไม่ชอบสิ่งใด ก็ไม่ควรทำสิ่งนั้นกับผู้อื่น เวลาแสดงความคิดเห็นบนกระดานแสดงความคิดเห็น (Web board), การรับส่ง e-mail, หรือการกระทำใดๆ กับข้อมูลบนอินเตอร์เน็ต

โลกของเครือข่ายสังคมออนไลน์ ก็ไม่ต่างจากโลกความเป็นจริง ที่มีทั้ง “คนดี” “คนร้าย” “ตัวจริง” “ตัวปลอม” ปะปนกันไปหมด แต่ที่น่าวิตกกว่าโลกความเป็นจริง คือ เรื่องราวบนโลกสังคมออนไลน์ แพร่กระจายไปได้เร็วมาก แล้วก็หยุดยากเสียด้วย บางคนใช้สื่อสังคมออนไลน์ อย่างรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือ คาดไม่ถึงว่าจะเกิดผลเสียหายตามมา อย่างกรณีที่มีข่าวลือที่สร้างความเสียหายแก่ผู้อื่น และมีการส่งต่อให้เพื่อนๆ หลังจากนั้นไม่นานผู้เผยแพร่ข้อความได้ถูกตำรวจจับกุมข้อหากระทำความผิดตาม พระราชบัญญัติว่าด้วยการกระทำความผิดเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์ พ.ศ.2550 และก็มีตัวอย่างข่าวลักษณะแบบนี้อยู่หลายกรณี จึงปฏิเสธไม่ได้ว่าเมื่อเป็น “สังคม” ก็ต้องมีกฎระเบียบ มีข้อควรปฏิบัติไม่ว่าจะเป็นสังคมบน “โลกออนไลน์” หรือ “โลกความเป็นจริง” จึงขอกล่าวถึงข้อควรปฏิบัติและควรระวังในการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ ดังนี้

พึงตระหนักเสมอว่าการโพสต์ข้อความ หรือแสดงความคิดเห็นให้เผยแพร่บนสื่อสังคมออนไลน์ เป็นข้อความที่สามารถเข้าถึงได้โดยสาธารณะ ดังนั้นผู้เผยแพร่ต้องรับผิดชอบ ทั้งด้านสังคม และกฎหมาย

อย่าเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวมากเกินไป บนสื่อสังคมออนไลน์ รวมถึงข้อมูลทางการเงิน เพราะการเปิดเผยข้อมูลส่วนตัวมากเท่าไหร่ ภัยร้ายก็จะเข้าใกล้ตัวเรามากขึ้นเท่านั้น การระบุ วัน เดือน ปีเกิด จะทำให้มิจฉาชีพทราบถึงอายุ หากเป็นเด็ก หรือวัยรุ่น จะยิ่งเป็นเป้าหมายเพราะล่อลวงได้ง่าย

ไม่ควรโพสต์ข้อความ ที่ชี้ชวนให้มิจฉาชีพรับรู้ความเคลื่อนไหวส่วนตัวของเราตลอด เช่น บอกสถานะว่าไม่อยู่บ้าน หรือเดินทางไปที่ไหน ขับรถอะไร ซึ่งทำให้ผู้ไม่หวังดีวางแผนมาทำร้าย หรือวางแผนขโมยทรัพย์สินเราได้

ใช้ความระมัดระวังอย่างยิ่งในการโพสต์ หรือ เผยแพร่ ส่งต่อ ข้อความ รูปภาพ วีดิโอที่อาจทำให้ผู้อื่นเสียหาย เช่น ภาพหลุด คลิปหลุด หรือ โพสต์รูปภาพที่สื่อถึงอบายมุขต่างๆ และไม่ควรใช้ถ้อยคำหยาบคาย ถ้อยคำลามก อนาจาร ดูหมิ่น ส่อเสียด เสียดสี ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม

พึงระมัดระวังอย่างยิ่งที่จะไว้ใจหรือเชื่อใจคน ที่รู้จักผ่านอินเทอร์เน็ต ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลส่วนตัว เช่น ชื่อ อีเมล หมายเลขโทรศัพท์ ที่อยู่ หรือชื่อสถานศึกษา เพราะอาจถูกหลอกลวง หรือล่อลวงไปทำอันตรายได้

ให้ระมัดระวังการเช็คอิน (Check-in) ผ่านสื่อสังคมออนไลน์ โดยใช้กล้องโทรศัพท์ถ่ายภาพ ระบุพิกัด และเวลา เพราะภาพทุกภาพ การโพสต์ทุกอย่างจะอยู่ในอินเทอร์เน็ต ไม่มีวันถูกลบอย่างแท้จริง

ข้อควรระวังที่กล่าวมานี้เป็นเพียงส่วนหนึ่ง ของการปฏิบัติในการใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ เพื่อให้เกิดการตระหนักรู้เท่าทันภัยคุกคามต่างๆ จากการใช้สื่อสังคมออนไลน์ เพื่อจะช่วยป้องกันภัยหรือลดความเสียหายลงได้

ปัจจุบันเทคโนโลยีสารสนเทศมีบทบาทต่อชีวิตประจำวันของประชาชนมากขึ้น การติดต่อสื่อสาร การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสาร หรือการดำเนินต่างๆ จำเป็นต้องใช้สื่อสารสนเทศเหล่านี้ ซึ่งผู้ใช้งานทั่วไปมีความเสี่ยงต่อภัยคุกคามจากการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศที่อาจเกิดขึ้น เช่น ไวรัสคอมพิวเตอร์ บัญชีผู้ใช้ถูกแฮก การถูกบุกรุกคอมพิวเตอร์จากระยะไกล เป็นต้น โดยผู้ใช้งานอาจรับทราบถึงภัยคุกคามเหล่านี้ แต่อาจยังไม่ทราบถึงวิธีปฏิบัติหรือป้องกันและแก้ไขเมื่อเกิดภัยจากการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ เช่น เมื่อคอมพิวเตอร์ติดไวรัสควรทำอย่างไร หากเครื่องคอมพิวเตอร์ถูกแฮกควรทำอย่างไร เป็นต้น ดังนั้น บทความนี้จึงรวบรวมเอาคำแนะนำต่างๆสำหรับการรับมือกับภัยคุกคามเทคโนโลยีสารสนเทศ

ในปัจจุบัน เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร ได้มีอิทธิพลและขยายความสำคัญต่อรูปแบบการดำเนินชีวิตเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีคุณประโยชน์หลากหลายประการ และเป็นปัจจัยหลักในการพัฒนาประเทศในทุกด้าน ก่อให้เกิดสังคมไร้พรมแดนที่ผู้คนทั่วโลกสามารถสื่อสารได้อย่างสะดวกรวดเร็ว และเป็นสื่อที่ช่วยสนับสนุนให้เกิดการพัฒนาทั้งด้านเศรษฐกิจ สังคมและอุตสาหกรรม การพัฒนาคุณภาพชีวิต การเผยแพร่ข่าวสาร และการประชาสัมพันธ์ การส่งเสริมการท่องเที่ยว ตลอดจนการติดต่อสื่อสารโทรคมนาคม อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเทคโนโลยีสารสนเทศจะให้คุณประโยชน์มากมายมหาศาลแก่ผู้ใช้งาน แต่ในขณะเดียวกันเทคโนโลยีสารสนเทศก็สามารถก่อให้เกิดผลกระทบทางลบแก่ผู้ใช้งานได้เช่นกัน เทคโนโลยีเหล่านี้ สามารถเป็นสะพานหรือเป็นช่องทางในการก่ออาชญากรรมในรูปแบบใหม่ เช่น การจารกรรมข้อมูล การสร้างข่าวสารอันเป็นเท็จ การหลอกลวงต่างๆ เป็นต้น สิ่งเหล่านี้ส่งผลเสียต่อผู้ใช้งานได้และสังคม หากผู้ใช้งานขาดความรู้ในการป้องกันตนเองอย่างเหมาะสม จึงอาจเป็นเหตุนำมาซึ่งความเสื่อมเสียต่อตัวเอง ข้อมูล และทรัพย์สิน เช่น การถูกหลอกลวงโดยมิจฉาชีพออนไลน์ การขโมยข้อมูลส่วนตัว การขโมยอีเมล์ หรือการหลอกลวงให้ทำการโอนย้ายข้อมูลและทรัพย์สิน เป็นต้น ซึ่งภัยจากเทคโนโลยีสารสนเทศเหล่านี้มีแนวโน้มที่จะเกิดมากขึ้น และมีวิธีการที่หลากหลายอีกด้วย

ช่วยสร้างความตระหนักรู้และช่วยให้ความรู้แก่ผู้เข้าร่วมสัมมนา ให้ได้รับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับภัยแฝงที่อาจมาพร้อมกับการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ พร้อมทั้งแนวทางในการรับมือ หรือ ป้องกันตัวหรือหลีกเลี่ยงจากภัยเหล่านี้ รวมทั้งข้อควรปฏิบัติเมื่อต้องใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ หรือ เมื่ออยู่ในโลกออนไลน์

เยาวชนกับภัยออนไลน์
ภัยออนไลน์กำลังมาแรงในสังคมยุคปัจจุบัน ซึ่งเป็นยุคที่อินเทอร์เน็ตกลับกลายมาเป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งในชีวิตไปเสียแล้ว ดังนั้น เมื่อหลีกเลี่ยงการใช้อินเทอร์เน็ตไม่ได้ เราควรจะเสริมภูมิคุ้มกันภัยออนไลน์ให้เยาวชนได้อย่างไรนั้น

ทำไมเด็ก ๆ ถึงเข้าไปในโลกเสมือนจริงมากขึ้นเรื่อย ๆ แทนที่จะใช้เวลาว่างในโลกของความเป็นจริง โลกเป็นอย่างนี้นี่ครับ เพราะเทคโนโลยีเปลี่ยนไปจากการใช้อย่างอื่น ถ้าสมัยก่อนเด็ก ๆ คงจะเล่นตั้งเต ต่อมาก็เล่นโยนห่วง แล้วก็เล่นปิงปอง เด็กจึงต้องใช้อะไรใหม่ ๆ ที่เขาใช้กัน คือเป็นการใช้เวลาว่างตามยุคสมัย ที่สังคมเปลี่ยน เพราะคนไม่ค่อยมีเพื่อนบนพื้นโลก แต่สามารถหาเพื่อนบนเน็ตได้ อยู่ที่โรงเรียนอาจรูปชั่วตัวดำขาเป๋ แต่พออยู่บนเน็ตจะสร้างภาพอย่างไรก็ได้ ภัยออนไลน์ที่มาแรงตอนนี้มีอะไรบ้าง เยอะแยะ ตั้งแต่ โป๊ ขายของ ฉ้อโกง หลอกหลวง การที่เยาวชนตกเป็นเหยื่อของภัยออนไลน์เหล่านี้สะท้อนให้เห็นความอ่อนแออะไรของสังคมบ้าง สังคมอ่อนแอ เพราะสถาบันครอบครัวอ่อนแอลง ทุกคนเน้นเป้าเรื่องบริโภคนิยม ดูแล เจ้านาย ดูแลลูกค้า ดูแลใครต่อใครยกเว้นดูแลลูก เด็ก ๆ จึงขาดความรัก เด็กอยู่ที่บ้าน ไม่มีคนทักว่ากินข้าวหรือยัง วันนี้ยิ้มบ้างหรือเปล่า แต่ตัวสวยไหม พ่อแม่ไม่เคยสนใจ แต่พอเข้าเน็ต มีคนให้ความสนใจ ไต่ถาม เขาก็ติดใจ อยากเข้าไปพูดคุยด้วยเรื่อย ๆ ครูและผู้ปกครองควรจะดูแล ป้องกันภัยออน์ไลน์นี้ได้อย่างไร ควรจะรู้จักภัยเหล่านี้ รู้ให้ทัน เพื่อที่จะไปดูแลเด็ก อย่าอ้างว่าแก่ไม่ทันเรียน

ต้องแก้ปัญหาที่ต้นเหตุ
ตำราเรียนคอมพิวเตอร์ น่าจะสอนเด็ก ๆ ถึงเรื่องภัยออนไลน์นี้ไหม ก็ควรต้องทำตรงนี้ สอนให้เด็กรู้ถึงภัยของการออนไลน์ ตราบใดที่ยังสอนวิธีใช้คอมพิวเตอร์ ต้องสอนวิธีป้องกันภัยด้วย ทุกวันนี้หลักสูตรทุกอย่างมีแต่การใช้ไอที แต่มีมีหลักสูตรป้องกันภัยจากไอที

สื่อออนไลน์ที่เป็นประโยชน์ต่อเยาวชนไทย มีมากพอและมีคุณภาพเพียงพอหรือยัง มีเยอะ เช่น วิกิพีเดีย ภูมิปัญญาไทย ธรรมะออนไลน์ก็มี ขึ้นอยู่กับว่าเด็ก ๆ จะมีพฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตกันอย่างไร ในส่วนของเด็กติดเกมคิดว่าจะแก้ปัญหาอย่างไรดี จริง ๆ แล้ว เราทำให้มีประโยชน์ก็ได้ ทำเกมดี ๆ ให้สนุกและมีความรู้ ตอบคำถามได้ ถ้าเด็ก ๆ จะติดเกม ก็อยากให้ติดเกมที่มีคุณภาพ ที่ให้ความรู้กับเขาด้วย ก็น่าจะทำได้ แต่ต้องหาทางแก้ตรงที่ควบคุมระเบียบวินัยการเล่น ให้เด็กรู้เวลาเล่น รู้เวลาเลิก การปราบปรามสืบสวนคดีของกรมสอบสวนคดีพิเศษส่วนใหญ่เกี่ยวกับอะไร ในส่วนของผมเน้นติดตามคดีสำคัญ เช่น คดีที่เกี่ยวกับความมั่นคง สถาบันกษัตริย์ ขโมยโดเมนเนม ฉ้อโกงรายใหญ่ ส่วนคดีเล็ก ๆ เช่น เว็บโป๊ให้ทางตำรวจจัดการกันเอง การแก้ปัญหาของผมคือการแก้ที่ปลายเหตุ ส่วนการแก้ปัญหาต้นเหตุที่สำคัญคือครอบครัวมากกว่า นอกจากนั้นโรงเรียนและสื่อมวลชนต้องช่วยกันด้วย คดีที่สะเทือนใจหรือประทับใจ ผมสะเทือนใจตอนที่จับผู้หญิงโชว์เปลือยในอินเทอร์เน็ต เพื่อต้องการความเห็นใจ ความรัก ความเอื้ออาทร แต่พอเกิดการจับกุม แล้วผู้สื่อข่าวมาทำข่าว เขาบอกว่าไม่อยากใส่หมวก อยากเปิดหน้าไปเลย เพื่อให้พ่อแม่ที่ทอดทิ้งเขาหันมาดูว่าสิ่งที่ทำให้ลูกตอนนี้ ผลที่ได้เป็นอย่างไร ในการทำงานผมไม่มีเรื่องประทับใจ มีแต่สะเทือนใจมากกว่า

ผู้ใหญ่ควรทำอย่างไร
ผู้ใหญ่ต้องมาทบทวนและทำอะไรกันบ้าง ให้สนใจถึงพิษภัยของอินเทอร์เน็ตด้วย ไม่ใช่บอกแต่ประโยชน์อย่างวเดียว สอนวิธีป้องกันภัยจากเน็ตให้บุตรหลานด้วย บางคนเล่นเว็บแคมฟร๊อกตั้งนาน ก็ยังไม่รู้เลยว่ามีการsave ข้อมูล saveภาพที่ตัวเองเล่นบนหน้าจอได้ วิธีป้องกันตัวเองจากอินเทอร์เน็ต เช่น การแชท อย่าบอกข้อมูลส่วนตัว อย่าให้เขาเห็นหน้า อย่าบอกบ้านเลขที่ เบอร์โทร อีเมล์ โรงเรียน ถึงสนิทสนมแค่ไหนก็ไม่ควรบอก คนส่วนใหญ่รู้จักบนเน็ตก็แต่ตัวอักษร คุยกันมาสามปีสี่เดือนก็แค่ตัวอักษรเท่านั้น ถ้าเขาบอกอย่างไรก็ไม่ควรเชื่ออย่างนั้น คนที่คบบนเน็ตหาความจริงยาก อย่าเชื่อดีกว่า ให้คำนึงถึงว่าคนบนเน็ตเป็นอะไรก็ได้ทั้งหมดแล้วแต่เขาจะปั้นแต่งตัวเอง และที่สำคัญ พ่อแม่ผู้ปกครองควรให้เวลากับบุตรหลานมาก ๆ อย่าปล่อยให้เขาอยู่บนโลกอินเทอร์เน็ตคนเดียว ก็เหมือนกับการปล่อยให้บุตรหลานไปเที่ยวห้าง หรือสนามหลวงคนเดียวนั่นแหละ อาจจะพลัดหลงหรือหายไปเลยก็ได้ ใช่แล้ว ?ความรัก ความอบอุ่น และความใส่ใจภายในครอบครัว? สิ่งนี้แหละที่เมื่อจัดการไม่เหมาะสม หรือให้บุตรหลานไม่พอ ก็จะกลายมาเป็นต้นตอของปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในสังคมอย่างไม่รู้จบสิ้น ดังนั้น ภูมิคุ้มกันที่ดีไม่ว่าจะเป็นภัยออนไลน์ หรือภัยไหน ๆ น่าจะเริ่มจากการที่พ่อแม่ผู้ปกครองให้ความรัก ความเอาใจใส่กับลูก เข้าใจและให้เวลากับลูกบ้าง และที่สำคัญอย่าปล่อยให้บุตรหลายของท่านขาดรัก จนเกิดความเหงา และต้องไปไขว่คว้าหาความรักจากคนในอินเทอร์เน็ตมาเติมเต็มหัวใจที่ว่างเปล่าของพวกเขาแทน เพราะสิ่งที่พวกเขาไขว่คว้ามาได้จากอินเทอร์เน็ต อาจเป็นความรัก ความอบอุ่นใจปลอม ๆ ที่สุดท้ายอาจก่อให้เกิดเหตุการณ์สะเทือนใจได้โดยไม่คาดคิด

ในการป้องกันอันตรายจากอินเตอร์เน็ตที่มีกับเด็ก ลดช่องว่างด้านเทคโนโลยี และสกัดกั้นความเสียหายต่ออนาคตของชาติ ศูนย์วิจัยกสิกรไทยประมาณการว่า ในประเทศไทยมีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตรวมประมาณ 4.5 ล้านคน โดยผู้ใช้ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเยาวชน และแม้ว่าอินเทอร์เน็ตจะมีประโยชน์ในด้านต่าง ๆ มากมาย แต่ก็มีอันตรายไม่น้อยสำหรับเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลายเป็นแหล่งการเกิดปัญหาการล่อลวงเด็กและก่อให้เกิดความเสียหายกับตัวเด็ก ซึ่งเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข ปัญหาของการใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อล่อลวงเด็ก ไม่ว่าจะเป็นการล่อลวงไปข่มขืน ทำอนาจาร หรือแม้แต่การลักพาตัวไป โดยเฉพาะการพูดคุยในห้องแชทรูมผ่านอินเทอร์เน็ต ที่นำไปสู่การนัดพบกันของคู่สนทนาทั้งสองฝ่ายซึ่งไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน รวมทั้งเนื้อหาที่นำเสนอในหน้าเว็บไซต์ที่เชื่อมโยงกันทั่วโลกมีจำนวนไม่น้อยที่นำเสนอเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก เช่น เนื้อหาทางเพศ เนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรง หรือการเสนอขายสินค้าที่ไม่เหมาะสมหรือส่งเสริมการใช้ความรุนแรง ศูนย์วิจัยกสิกรไทย ระบุว่า แนวทางในการป้องกันและแก้ปัญหา ควรได้รับความร่วมมือด้วยกันทุกฝ่าย โดยเฉพาะผู้ปกครองควรสอดส่องดูแลการใช้อินเทอร์เน็ตของเยาวชนอย่างใกล้ชิด และให้คำแนะนำในการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างถูกต้องและเหมาะสม อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่เกิดขึ้นกับกลุ่มผู้ปกครองก็คือ ความแตกต่างระหว่างความรู้ความเข้าใจเทคโนโลยีระหว่างเด็กและผู้ปกครอง ซึ่งจัดว่าเป็น Digital Divide อีกประเภทหนึ่งที่ต้องพิจารณาและทำให้ผู้ปกครองต้องหันมากระตุ้นเตือนตนเองให้เร่งหันมาศึกษาและทำความเข้าใจในเรื่องเทคโนโลยีให้มากขึ้น โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องกับภาวะความเสี่ยงจากภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับเยาวชนหรือลูกหลาน ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้รวบรวมแนวทางในการป้องกันปัญหาในการใช้งานอินเทอร์เน็ตให้กับกลุ่มผู้ปกครองและกลุ่มเยาวชน ดังนี้ ในส่วนของผู้ปกครองทำได้คือ

ไม่ควรปล่อยให้เยาวชนหรือบุตรหลานเล่นอินเทอร์เน็ตตามลำพังกระตุ้นให้เด็กเล่าเรื่องที่เกี่ยวกับสิ่งที่พบเห็นในอินเทอร์เน็ตให้กับผู้ปกครองได้รับทราบ และให้ร้องขอความช่วยเหลือหรือขอคำปรึกษาเมื่อพบกับปัญหาทำความเข้าใจกับเด็กเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ต เพื่อป้องกันเด็กจากเว็บไซต์ที่ไม่เหมาะสมแนะนำเด็กในการใช้อีเมล์ และให้ตรวจสอบหรือสอบถามเกี่ยวกับการส่งอีเมล์ที่ส่งมาให้เด็กอยู่เสมอให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้แชทรูม หรือห้องสนทนาเกี่ยวกับข้อมูลที่เด็กควรปกปิดไว้ ไม่ควรบอกให้คู่สนทนารู้ เช่น นามสกุล ที่อยู่ หรือรหัสผ่านที่เป็นความลับกับผู้ที่ไม่เคยรู้จัก หรือเริ่มรู้จักกันทางอินเทอร์เน็ตควรวางคอมพิวเตอร์ที่เด็กใช้ไว้ในที่เปิดเผย เช่น ห้องนั่งเล่น มากกว่าที่จะวางไว้ในห้องนอน หรือห้องส่วนตัว กลุ่มเยาวชนไม่บอกข้อมูลส่วนตัว เช่น ชื่อ นามสกุล ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ชื่อโรงเรียน ที่ทำงาน หรือเบอร์ที่ทำงาน ของผู้ปกครองให้แก่บุคคลอื่น ที่รู้จักทางอินเทอร์เน็ตแจ้งให้ผู้ปกครองทราบโดยทันทีที่พบข้อมูล หรือรูปภาพใด ๆ บนอินเทอร์เน็ตที่หยาบคายไม่เหมาะสมไม่ไปพบบุคลใดก็ตามที่รู้จักทางอินเทอร์เน็ตโดยไม่ขออนุญาตจากผู้ปกครองก่อนไม่ส่งรูปหรือสิ่งของใด ๆ ให้แก่ผู้อื่นที่รู้จักทางอินเทอร์เน็ต โดยมิได้ขออนุญาตจากผู้ปกครองก่อน

ถ้ากล่าวถึง อินเตอร์เน็ต คงไม่มีใครไม่รู้จักคำๆ นี้และคงน้อยคนที่ไม่เคยใช้งานมันนำความรู้ วิธีการป้องกันภัยต่างๆ ที่อาจจะเกิดกับเราได้ ซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากสำหรับผู้ใช้งาน อินเตอร์เน็ตโดยเฉพาะเยาวชนของเรา ซึ่งจะพบว่าในปัจจุบันนี้มักจะได้ยินข่าวอาชญากรรมต่างๆ ที่เกิดจากภัยทางอินเตอร์เน็ต เช่น การพูดคุยกับคนที่เราไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้จักมาก่อน(Chat) ซึ่งอีกฝ่ายอาจจะประสงค์ร้าย หลอกลวง ทำร้ายร่างกาย จนอาจเสียชีวิต

ในการใช้ อินเตอร์เน็ต ส่วนใหญ่นั้นที่เห็นชัดเจน คือ ค้นหาข้อมูล ดาวน์โหลด ติดต่อสื่อสารกันระหว่างผู้ใช้กับผู้ใช้(E-mail Chat Webbord ) การสร้าง Weblog และที่ชื่นชอบกันมาก คือ การเล่นเกมส์ Online แต่เชื่อไหมคะว่าสิ่งเหล่านี้มักมีภัยแฝงมาด้วย เรียกว่า ภัยจากอินเตอร์เน็ต ซึ่งได้แก่ ภัยจากคน ภัยจากโปรแกรมประสงค์ร้าย และ ภัยจากข้อมูลในอินเตอร์เน็ต ภัยจากคน ได้แก่ การหลอกลวงทาง Chat (บุคคลที่ชอบ Chat MSN QQ ICQ Skype ต้องระวัง),การส่ง E-Mail หลอกลวงเพื่อเอาข้อมูลหรือเอาเงิน เช่น Phishing,การโพสต์ข้อความหลอกขายสินค้า,การกลั่นแกล้งทาง Internet,ภัยจากช่างซ่อมคอมพิวเตอร์

ภัยจากโปรแกรมประสงค์ร้าย ได้แก่ Virus,Trojan,Adware,Spyware ที่มาของสิ่งเหล่านี้ คือ อาจแฝงมาจากเว็บไซต์ที่ให้บริการดาว์โหลดฟรีต่างๆ เช่น mp3,crack,games,โปรแกรมแฮก/ฟรี หรือไฟล์ที่แนบมาจาก E-mail และอีกช่องทางหนึ่ง คือ ติดจากเครื่อง PC อื่นผ่านทางสื่อบันทึกข้อมูล เช่น Handydrive,Memorystrick ฯลฯ ภัยจากข้อมูลในอินเตอร์เน็ต มักจะแฝงมากับเว็บไซต์ที่ไม่เหมาะสม เช่น เว็บโป๊ เว็บใต้ดิน ฯลฯ หรืออาจจะมาจาก E-mail(ในรูปแบบ Junk mail,Spam mail),เว็บบิดเบือนข้อเท็จจริงเพื่อหลอกลวงให้หลงเชื่อ,เว็บที่เป็นภัยต่อความมั่นคง และเว็บขายสินค้าที่หลอกลวง

ทั้งหมดนี้จะมีวิธีการป้องกันภัยจากอินเตอร์เน็ตได้โดยวิธีใดบ้าง ขอตอบว่าไม่ยากคะง่ายนิดเดียว คือ ถ้าเป็นการป้องกันภัยจากคนและข้อมูลในอินเตอร์เน็ต วิธีที่ดีที่สุด คือ ไม่เปิดเผยข้อมูลส่วนตัวให้กับคนที่เราไม่รู้จัก,ไม่ส่งหลักฐานส่วนตัวของตัวเองและบุคคลในครอบครัวให้คนที่เราไม่รู้จัก หรือไม่สนิท,ใช้วิจารณญาณในการรับรู้ข้อมูลและติดต่อสื่อสารกัน,ไม่ออกไปพบคนที่เรารู้จักทางอินเตอร์เน็ต,ระมัดระวังในการซื้อสินค้าทาง Internet,ต้องรีบปรึกษาผู้ใหญ่เมื่อถูกกลั่นแกล้งทางอินเตอร์เน็ต,ไม่เผลอบันทึก username และ password ในขณะที่ใช้เครื่องคอมพิวเตอร์สาธารณะ,ไม่ควรบันทึกภาพ วีดีโอ หรือเสียงที่ไม่เหมาะสมบนคอมพิวเตอร์หรือมือถือ(ภาพหรือคลิปวีดีโอของท่านอาจจะหลุด) สุดท้ายคือการป้องกันและแก้ไข ภัยจากโปรแกรมประสงค์ร้าย โดยการใช้ซอฟท์แวร์ Antivirus ตั้ง System restore เข้าเว็บต่างๆ อย่างระมัดระวัง ควรติดตั้งAntivirus และหมั่น Scan หรือศึกษาข้อมูล Virus ตัวใหม่ๆ อยู่เสมอๆ ทั้งหมดนี้หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับทุกๆ คนโดยเฉพาะผู้ปกครองและบุตรหลานของท่าน ที่ท่านจะมีวิธีป้องกันภัยต่างๆ ให้กับตัวท่านเองและบุตรหลานของท่าน หวังว่าต่อไปนี้คงจะคอยระมัดระวังภัยที่เกิดขึ้นจากอินเตอร์เน็ต และรู้จักการป้องกันภัยจากมัน เพราะภัยจากอินเตอร์เน็ตไม่ใช่เรื่องยากที่จะป้องกันมัน

ภัยพิบัติขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในประเทศไทยในครั้งนี้แม้จะเป็น “ครั้งแรก” และหนักที่สุดในรอบหลายสิบปีที่ผ่านมา แต่ก็เป็นสิ่งที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วบ่อยครั้งในต่างประเทศ แม้ภัยพิบัติจะเป็นสิ่งที่ “ไม่อาจคาดเดาได้อย่างแน่นอนชัดเจนว่าจะเกิดขึ้นเมื่อใด” แต่เท่าที่สังเกตเห็นในบางประเทศที่มีภัยพิบัติลักษณะเช่นนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้ง เขาจะมี “กฎหมาย” เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการภัยพิบัติที่เป็นระบบโดยมีสาระสำคัญคือ “การวางแผนเตรียมรับมือกับภัยพิบัติ” เอาไว้ “ล่วงหน้า” แผนเกี่ยวกับภัยพิบัติต่าง ๆ มักจะประกอบด้วยสาระสำคัญหลายส่วนด้วยกัน เช่น “แผนการดำเนินการป้องกัน แผนการบริหารจัดการขณะเกิดภัยพิบัติ แผนการเยียวยาผู้ที่ได้รับผลกระทบจากภัยพิบัติ” รวมทั้งบรรดา “เครื่องมือเครื่องใช้ต่าง ๆ ที่จะต้องมีเพื่อให้แผนทั้ง 3 บรรลุซึ่งวัตถุประสงค์ของแผน” เพื่อเตรียมที่จะรับมือกับสถานการณ์ร้ายแรงที่เกิดขึ้นไม่ว่าจะเป็นภัยธรรมชาติหรือสงครามที่เกิดจากน้ำมือมนุษย์ก็ตาม แผนดังกล่าวจึงเป็น “เครื่องมือ” ที่ฝ่ายปกครองต้องจัดทำเพื่อให้เกิดการตัดสินใจที่ถูกต้องและเพื่อให้เกิดการดำเนินการที่จะสามารถ ”นำไปสู่การออกจากสถานการณ์วิกฤติ” ได้โดยเร็ว

ภัยพิบัติที่เกิดขึ้นบนโลกนี้มีอยู่หลายประเภท มีทั้ง ”ภัยพิบัติที่เกิดจากธรรมชาติ” ซึ่งมีอยู่หลายแบบ เช่น มรสุม พายุ แผ่นดินไหว และ “ภัยพิบัติที่เกิดจากมนุษย์” ซึ่งก็มีอยู่มาก เช่น สงคราม การทดลองทางวิทยาศาสตร์ หรือการทดลองอาวุธสงคราม เป็นต้น ภัยพิบัติส่วนใหญ่ที่เกิดขึ้นเป็นสถานการณ์ชั่วคราวที่ “เกิดขึ้นอย่างผิดปกติและมีความร้ายแรง”ส่งผลกระทบต่อประชาชน ประเทศชาติ เศรษฐกิจ หรือสิ่งแวดล้อม ดังนั้น จึงต้องมีการวางการดำเนินการในการแก้ไขผลของการเกิดภัยพิบัติเพื่อนำพาประเทศชาติกลับคืนสู่สถานะเดิมคือ การใช้ชีวิตอย่างปกติสุขของประชาชนในสังคม เนื่องจากการแก้ไขภัยพิบัติเป็นเรื่องใหญ่ที่มีความสำคัญต่อ “ความเป็นความตาย” ของผู้คนจำนวนมากและของอนาคตของประเทศ จึงต้องใช้คนที่มีความรู้ความสามารถจากหลาย ๆ สาขาให้มาร่วมมือกันวิเคราะห์ ประเมินสถานการณ์ จัดลำดับความเสี่ยงที่เกิดขึ้นเพื่อหาแนวทางในการแก้ไขที่ดีและเหมาะสมต่อไปการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจากภัยพิบัติต่าง ๆ นั้น “แม้จะไม่ใช่เรื่องง่าย” แต่ก็เป็น “เรื่องที่อยู่ในวิสัยที่จะทำได้” เท่าที่อ่านพบจากบทความของต่างประเทศ เข้าใจว่า การแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นจากภัยพิบัติขึ้นอยู่กับปัจจัยสองประการ คือ “การบริหารจัดการอย่างเป็นระบบกับการสื่อสารที่ชัดเจน”

ศูนย์วิจัยระดับประเทศเสนอ 6 แนวทางสำหรับผู้ใหญ่ และ 4 แนวทางสำหรับเด็กในการป้องกันอันตรายจากอินเตอร์เน็ตที่มีกับเด็ก ลดช่องว่างด้านเทคโนโลยี และสกัดกั้นความเสียหายต่ออนาคตของชาติ ศูนย์วิจัยกสิกรไทยประมาณการว่า ในประเทศไทยมีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตรวมประมาณ 4.5 ล้านคน โดยผู้ใช้ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มเยาวชน และแม้ว่าอินเทอร์เน็ตจะมีประโยชน์ในด้านต่าง ๆ มากมาย แต่ก็มีอันตรายไม่น้อยสำหรับเด็ก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลายเป็นแหล่งการเกิดปัญหาการล่อลวงเด็กและก่อให้เกิดความเสียหายกับตัวเด็ก ซึ่งเป็นกำลังสำคัญในการพัฒนาประเทศที่ยังไม่ได้รับการแก้ไข ปัญหาของการใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อล่อลวงเด็ก ไม่ว่าจะเป็นการล่อลวงไปข่มขืน ทำอนาจาร หรือแม้แต่การลักพาตัวไป โดยเฉพาะการพูดคุยในห้องแชตรูมผ่านอินเทอร์เน็ต ที่นำไปสู่การนัดพบกันของคู่สนทนาทั้งสองฝ่ายซึ่งไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน รวมทั้งเนื้อหาที่นำเสนอในหน้าเว็บไซต์ที่เชื่อมโยงกันทั่วโลกมีจำนวนไม่น้อยที่นำเสนอเนื้อหาที่ไม่เหมาะสมกับเด็ก เช่น เนื้อหาทางเพศ เนื้อหาเกี่ยวกับความรุนแรง หรือการเสนอขายสินค้าที่ไม่เหมาะสมหรือส่งเสริมการใช้ความรุนแรง ศูนย์วิจัยกสิกรไทย ระบุว่า แนวทางในการป้องกันและแก้ปัญหา ควรได้รับความร่วมมือด้วยกันทุกฝ่าย โดยเฉพาะผู้ปกครองควรสอดส่องดูแลการใช้อินเทอร์เน็ตของเยาวชนอย่างใกล้ชิด และให้คำแนะนำในการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างถูกต้องและเหมาะสม อย่างไรก็ตาม ปัญหาที่เกิดขึ้นกับกลุ่มผู้ปกครองก็คือ ความแตกต่างระหว่างความรู้ความเข้าใจเทคโนโลยีระหว่างเด็กและผู้ปกครอง ซึ่งจัดว่าเป็น Digital Divide อีกประเภทหนึ่งที่ต้องพิจารณาและทำให้ผู้ปกครองต้องหันมากระตุ้นเตือนตนเองให้เร่งหันมาศึกษาและทำความเข้าใจในเรื่องเทคโนโลยีให้มากขึ้น โดยเฉพาะส่วนที่เกี่ยวข้องกับภาวะความเสี่ยงจากภัยอันตรายที่จะเกิดขึ้นกับเยาวชนหรือลูกหลาน ศูนย์วิจัยกสิกรไทยได้รวบรวมแนวทางในการป้องกันปัญหาในการใช้งานอินเทอร์เน็ตให้กับกลุ่มผู้ปกครองและกลุ่มเยาวชน ดังนี้ ในส่วนของผู้ปกครองทำได้คือ

ไม่ควรปล่อยให้เยาวชนหรือบุตรหลานเล่นอินเทอร์เน็ตตามลำพังกระตุ้นให้เด็กเล่าเรื่องที่เกี่ยวกับสิ่งที่พบเห็นในอินเทอร์เน็ตให้กับผู้ปกครองได้รับทราบ และให้ร้องขอความช่วยเหลือหรือขอคำปรึกษาเมื่อพบกับปัญหาทำความเข้าใจกับเด็กเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ต เพื่อป้องกันเด็กจากเว็บไซต์ที่ไม่เหมาะสมแนะนำเด็กในการใช้อีเมล์ และให้ตรวจสอบหรือสอบถามเกี่ยวกับการส่งอีเมล์ที่ส่งมาให้เด็กอยู่เสมอให้คำแนะนำเกี่ยวกับการใช้แชตรูมหรือห้องสนทนาเกี่ยวกับข้อมูลที่เด็กควรปกปิดไว้ ไม่ควรบอกให้คู่สนทนารู้ เช่น นามสกุล ที่อยู่ หรือรหัสผ่านที่เป็นความลับกับผู้ที่ไม่เคยรู้จัก หรือเริ่มรู้จักกันทางอินเทอร์เน็ตควรวางคอมพิวเตอร์ที่เด็กใช้ไว้ในที่เปิดเผย เช่น ห้องนั่งเล่น มากกว่าที่จะวางไว้ในห้องนอน หรือห้องส่วนตัว กลุ่มเยาวชนไม่บอกข้อมูลส่วนตัว เช่น ชื่อ นามสกุล ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ชื่อโรงเรียน ที่ทำงาน หรือเบอร์ที่ทำงาน ของผู้ปกครองให้แก่บุคคลอื่น ที่รู้จักทางอินเทอร์เน็ตแจ้งให้ผู้ปกครองทราบโดยทันทีที่พบข้อมูล หรือรูปภาพใด ๆ บนอินเทอร์เน็ตที่หยาบคายไม่เหมาะสมไม่ไปพบบุคลใดก็ตามที่รู้จักทางอินเทอร์เน็ตโดยไม่ขออนุญาตจากผู้ปกครองก่อนไม่ส่งรูปหรือสิ่งของใด ๆ ให้แก่ผู้อื่นที่รู้จักทางอินเทอร์เน็ต โดยมิได้ขออนุญาติจากผู้ปกครองก่อน